Ένα πολύ αξιόλογο και ευαίσθητο κομμάτι της κοινωνίας μας είναι οι ηλικιωμένοι. Τους αποκαλούμε χαϊδευτικά  ο "Παππούς" και η  "Γιαγιά",  ώστε να τους κάνουμε να αισθανθούν οικεία. Έχουν διαδραματίσει (και συνεχίσουν να διαδραματίζουν) ένα πολύ σημαντικό ρόλο στην κοινωνία και για το λόγο αυτό, από το έτος 1990, η η Οκτωβρίου, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, έχει χαρακτηριστεί ως η «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία». 

Τι είναι όμως αυτό που κάνει την τρίτη ηλικία ξεχωριστή; Κανείς δεν μπορεί "να τα βάλει" με την πείρα και το παρελθόν που αυτή κουβαλά. Ειδικά η ελληνική τρίτη ηλικία, κουβαλά μνήμες πολέμου, πολιτικών ταραχών και οικονομικών αδιεξόδων. Αυτό από μόνο του εμπνέει σεβασμό για μια γενιά που έδωσε «ψυχή» προκειμένου σήμερα να είμαστε σε καλύτερη μοίρα (με τις οποίες βέβαια αναπόφευκτες δυσκολίες). 

Να μην παραβλέψουμε επίσης το γεγονός ότι η τρίτη ηλικία στήριζε και στηρίζει την ελληνική οικογένεια. Σκεφτείτε μόνο, πόσοι παππούδες και γιαγιάδες βοηθούν οικονομικά τα παιδιά και τα εγγόνια τους, με την πενιχρή τους σύνταξη!

Τέλος, διαχρονικά, η πιο γλυκιά φιγούρα των παιδικών μας χρόνων ήταν ο παππούς και η γιαγιά. Δεν υπάρχει άνθρωπος (ειδικά στην ελληνική οικογένεια) που να μην έχει κάποια όμορφη ανάμνηση από παππού ή γιαγιά. Ο ρόλος της τρίτης ηλικίας δεν ήταν μόνο φροντιστικός αλλά και συμβουλευτικός. Οι ιστορίες του παππού και της γιαγιάς, στα οικογενειακά τραπέζια, γίνονταν αντικείμενα θαυμασμού από όλους. 

Σήμερα λοιπόν μην ξεχάσετε να αγκαλιάσετε τον παππού και τη γιαγιά σας (όσοι τους έχετε ακόμη) ή να τους θυμηθείτε με αναπόληση και ένα χαμόγελο (όσοι τους έχετε χάσει). Ήταν είναι και θα είναι αναντικατάστατοι στην ελληνική κοινωνία. Τους αξίζει σεβασμός αλλά και ποιότητα ζωής . 

Σας ευχαριστούμε για όλα! 

ΣΠΥΡΟΣ ΣΤΑΘΑΤΟΣ

(Εις μνήμην του παππού και της γιαγιάς μου)