Οι διαπιστώσεις σε όλα τα πρόσφατα ιατρικά συνέδρια με θέμα τα μεταβολικά νοσήματα είναι προφανείς σε σχέση με την αλλαγή διαβίωσης αλλά θα έχουν πολλαπλή αξία, αν γίνουν κατανοητές και πρωτίστως εφαρμόσιμες, από την πλειοψηφία του απλού κόσμου. Είναι συνεπώς σωτήριο αν καταλάβουμε πως η εποχή που «τα πάχη μου τα κάλλη μου & το βάρος του παιδιού θα γίνει μπόι», έχει παρέλθει κι έχει δώσει την θέση της στ’ αποτελέσματα μεταναλύσεων έγκυρων μελετών, που καταδεικνύουν πως τα παραπανίσια κιλά σε παιδιά, κατά μεγάλο ποσοστό θα τα εγκλωβίσουν ως ενήλικους με παχυσαρκία.

Εμείς δε οι ενήλικοι που βλέπουμε πως πλησιάζουμε στη νόσο αυτή, πρέπει να κάνουμε άμεσα κάποια Υγιεινοδιαιτητική παρέμβαση στη διαβίωσή μας, με Ισορροπημένη ολιγοθερμιδική Διατροφή, αύξηση της Σωματικής Δραστηριότητας και Θετική Ψυχολογία, ώστε να επανέλθουμε το ταχύτερο δυνατόν σε υγιή επίπεδα βάρους και λίπους. Εννοείται πως το βασικό πρόβλημα είναι η Υγεία κι όχι μόνον η εμφάνιση, όπως δυστυχώς οι περισσότεροι-ες θεωρούν!

Είναι πασίγνωστο πως η παχυσαρκία συνοδεύεται από σοβαρότατες επιπλοκές ή συνοσηρότητες (διαβήτης ΙΙ, καρδιαγγειακά, καρκίνους, φλεγμονές κλπ), σε όλα τα συστήματα του οργανισμού μας. Επειδή λοιπόν η πρώτη σημαντική ένδειξη είναι η αύξηση των κιλών και της περιφέρειας της μέσης, η απόφαση για δράση πρέπει να είναι άμεση κι όχι να εφησυχάζουμε, εγκλωβισμένοι-ες στα προβλήματα της καθημερινότητας.

Απ’ ό,τι φαίνεται όμως κάνουμε ακριβώς τα αντίθετα, απ’ αυτά που θα έπρεπε να πράξουμε! Πρώτον ενισχύουμε εκθετικά τα προβλήματά μας, βάζοντας στην «εξίσωση» και την επιδείνωση της υγείας μας και δεύτερον οι έρευνες δείχνουν πως περίπου το ένα τρίτο των Ελλήνων/ίδων πλέον, έχουν πρόβλημα όχι υπερβαρότητας αλλά παχυσαρκίας.

Ο οργανισμός μας, μας προειδοποιεί και «φωνάζει» πως υπάρχει πρόβλημα! Αν δεν αποφασίσουμε άμεση αλλαγή Διαβίωσης, σίγουρα σε λίγο καιρό θα κληθούμε από τις διαγνωστικές εξετάσεις μας να διαχειριστούμε «κάτι» πολύ πιο δύσκολο.

Η διαχείριση του μικροσύμπαντος του οργανισμού μας και οι αποφάσεις είναι προφανώς προσωπικές, το ίδιο βέβαια κι οι ευθύνες…