Η παιδική παχυσαρκία είναι καθοριστικός παράγοντας για την εξέλιξη ενός ενηλίκου με παχυσαρκία. Πιθανόν επίσης γνωρίζετε ότι στη χώρα μας περίπου 1 στα 3 παιδιά είναι παχύσαρκα. Είναι προφανές ότι κάτι φταίει και πρέπει να διορθωθεί. Έτσι οι πιο ευαισθητοποιημένοι γονείς, αναζητούν λύσεις.

Πολλές φορές συμβαίνει, αρκετοί γονείς να κατηγορούν τα παιδιά με παχυσαρκία ως ατίθασα, ιδιότροπα και γενικά ανυπάκουα. Φταίνε όμως τα παιδιά ή πρέπει, πρώτα απ’ όλα, ν’ αλλάξουν τις συνήθειές τους οι ίδιοι οι γονείς;

Αν εμείς τρεφόμαστε με πίτσες, κοψίδια και μπυρίτσες, αυτό αντανακλά στα παιδιά και με αυτό τον τρόπο μαθαίνουν να λειτουργούν κι αυτά. Οι πρώτες καταγραφές του υποσυνείδητου λαμβάνουν χώρα στον περιβάλλοντα χώρο ενός παιδιού, που είναι κυρίως η οικογένειά του. Κάθε κομμάτι αυτών των αναμνήσεων συστηματοποιείται  σαν πάζλ, διαμορφώνοντας το χαρακτήρα ενός ατόμου. Χαράσσονται δηλαδή οι αναμνήσεις μέσα στο μυαλό μας, γι αυτό και αναφέρονται ακόμη και από ηλικιωμένους που πάσχουν από άνοια. Τα παιδικά συνεπώς χρόνια είναι θεμέλιο της προσωπικότητας και οι γονείς αποτελούν το πρότυπο των παιδιών. Ο πατέρας αποτυπώνει τη σφραγίδα του στους γιους του, ενώ για τις κόρες αποτελεί τον εκπρόσωπο των σταθερών αξιών της ζωής, στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον. Γι’ αυτό συνήθως, τα κορίτσια, αναζητούν μόνιμο σύντροφο με χαρακτηριστικά αξιών παρόμοια με του πατέρα τους.

Το ίδιο περίπου ισχύει και με τη μάνα, η οποία αποτελεί τον πρώτο έρωτα των αγοριών, που ως άντρες αναζητούν σύζυγο με τα θετικά στοιχεία που «βλέπουν» στη μητέρα τους, ενώ από την πλευρά των κοριτσιών υπάρχει ταυτοποίηση με τη μητέρα τους καταλήγοντας και σε συγκρουσιακές καταστάσεις, γιατί ομοιάζουν πολύ και υπάρχει υποσυνείδητος ανταγωνισμός. Αν κάτι στραβώσει σ’ αυτές τις σχέσεις δημιουργούνται ψυχολογικά προβλήματα, τα οποία καλείται να επιλύσει η ψυχανάλυση, με στόχο να βρει πότε και γιατί επήλθε η διαταραχή των σχέσεων αυτών, και με συνεχείς συνεδρίες να προσπαθήσει να αποκαταστήσει, κατά το δυνατόν, την αρμονία στο ψυχισμό του ατόμου.

Πέρα συνεπώς από τα γονίδια και την κληρονομικότητα, καλό είναι να λαμβάνουμε υπόψη και τον παράγοντα ψυχολογία! Η κληρονομικότητα απλά είναι η προδιάθεση για κάτι που απαιτεί, για να εκδηλωθεί, το κατάλληλο περιβάλλον. Αν κάποιο παιδί αισθάνεται αβεβαιότητα, σχετικά με την αγάπη των γονιών του, μπορεί να γίνει ατίθασο, σκληρό και δύστροπο. Άλλωστε, υπάρχουν ειδικοί ψυχοθεραπευτές που ασχολούνται μ’ αυτές τις παραμέτρους. Όταν λοιπόν βλέπουμε ένα παιδί με παχυσαρκία, πιθανότατα δεν φταίει μόνο ο οργανισμός του αλλά και το περιβάλλον του, που το οδηγεί σ’ αυτή την άρρωστη κατάσταση.
 

ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΛΙΜΙΓΚΑΚΗΣ

Διαιτολόγος