Επειδή η περίοδος συγκομιδής ελιάς και παραγωγής ελαιολάδου έχει πλέον τελειώσει, καλό θα ήταν να θυμηθούμε κάποιες ιδιότητες που το συνοδεύουν και το κάνουν μοναδικό και, για εμάς, αναντικατάστατο.

Η μόδα των εισαγόμενων λαδιών από καρύδα, σουσάμι, ηλιόσπορους κλπ, γρήγορα θα σβήσει γιατί απλά δεν μπορούν να συγκριθούν ούτε από άποψη φυτοχημικών ούτε γεύσης αλλά ούτε και ποιότητας, συγκρινόμενα πάντα με το γνήσιο παρθένο ελαιόλαδο. Ειδικά αν είναι αγουρέλαιο, ψυχρής έκθλιψης και ειδικής ποικιλίας (Κορώνης, Κισσάμου, Μάνης κλπ), τότε μιλάμε για ΧΡΥΣΗ ΤΡΟΦΗ.

Το ελαιόλαδο αποτελεί τη «σφραγίδα» της μεσογειακής διατροφής. Οι ελιές και το παρθένο (και όχι το ραφινέ) ελαιόλαδο έχουν ισχυρές αντιοξειδωτικές δράσεις. Εκτός από λιπαρά οξέα, περιέχουν και πάνω από 200 μικροσυστατικά, που λίγα έχουν μελετηθεί κι είναι ευάλωτα σε υψηλές θερμοκρασίες.

Ουσίες όπως η ελευρωπαΐνη (η πικρή γεύση), η ελαιοκανθάλη, οι κατεχίνες, τα φαινολικά οξέα (καφεϊκό, βανιλλικό κ.ά.), διάφορες άλλες πολυφαινολικές & αρωματικές ενώσεις, η α-τοκοφερόλη 5,1mg (η δραστικότερη μορφή βιταμ. Ε), οι φυτοστερόλες (113-265mg/100g), το τριτερπένιο σκουαλένιο (400-450mg/100g) η υδροξυτυροσόλη και άλλες ουσίες που δεν έχουν επαρκώς ερευνηθεί, επηρεάζουν τα οργανοληπτικά τους χαρακτηριστικά κι έχουν ευεργετικότατα αποτελέσματα για την υγεία μας.

Όλων αυτών των αντιοξειδωτικών ουσιών η δράση δεν είναι μεμονωμένη αλλά συνεργατική, καθώς ομιλούμε για ένα φυτικό προϊόν που εμπεριέχονται και μάλιστα σε τέλειες αναλογίες.

Πρέπει επίσης να επισημάνουμε την πολλαπλασιαστική αντιοξειδωτική αξία τους, καθώς ειδικά το ελαιόλαδο δεν είναι μια μεμονωμένη τροφή αλλά βασικό συστατικό της σαλάτας, όλων των μαγειρεμένων λαχανικών, των οσπρίων, του ψαριού κ.λπ. Δηλαδή είναι μια ΑΝΤΙΟΞΕΙΔΩΤΙΚΗ συμμαχία, βασικός αρωγός της υγείας μας.

(Διασκευασμένο απόσπασμα από το νέο μας βιβλίο «ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ 3ο μέρος», που μπορείτε να το διαβάσετε στο www.tsilibooks.gr)

ΤΣΙΛΙΜΙΓΚΑΚΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ
Διαιτολόγος-Συγγραφέας Διαιτολογικών Βιβλίων