Είναι χιλιοειπωμένο αλλά ταυτόχρονα τόσο αληθινό. Τους ανθρώπους τους μετράμε στα δύσκολα. Στα εύκολα, όλοι είμαστε καλοί. Τι γίνεται όταν παρουσιαστούν σύννεφα; Πού πάνε τα άτομα, που στις χαρές σου είναι πάντα εκεί; Κάποιοι θα εξαφανιστούν, επικαλούμενοι δικά τους προσωπικά προβλήματα, ενώ άλλοι απλά θα αδιαφορήσουν, χωρίς να δώσουν περαιτέρω εξηγήσεις. Το να έχεις περάσει από δύσκολες φάσεις ίσως είναι και ευεργετικό διότι σε βοηθά να κρατήσεις δίπλα σου τους σωστούς ανθρώπους. Αντίθετα όσους δεν αξίζουν τους βγάζεις εισιτήριο χωρίς επιστροφή.
Πολλές φορές από η ζωή μας περνούν άνθρωποι που δεν είναι όπως φαίνονται. Άνθρωποι που το χαμόγελό τους αποτελεί μάσκα, πίσω από την οποία κρύβεται φθόνος και ζήλια. Συνήθως τους καταλαβαίνεις με την πάροδο των ετών, εκτός αν είναι τόσο καλοί ηθοποιοί που το κρύβουν καλά. Επειδή όμως δεν μπορούν να κρύβονται για πάντα κάποια στιγμή πέφτει το προσωπείο τους και αποκαλύπτεται η γύμνια της ψυχής τους.
Επιπλέον, η ζωή έχει δείξει ότι οι άνθρωποι που βοήθησες δεν είναι σίγουρο ότι θα είναι δίπλα σου όταν τους χρειαστείς. Υπάρχουν άνθρωποι που ό,τι καλό και να τους κάνεις δε νιώθουν ποτέ υποχρεωμένοι. Είναι άνθρωποι που έχουν μάθει στη ζωή τους μόνο να παίρνουν ή που θεωρούν ότι «το να δίνεις», είναι δική σου επιλογή και τίποτα παραπάνω (άρα δεν αισθάνονται την ανάγκη να σε βοηθήσουν, αν το χρειαστείς). Αποτελεί παράδοξο επίσης, αλλά συμβαίνει, το πώς κάποιοι άνθρωποι για τους οποίους έχουμε βάλει πλάτη να αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων και λίγοι συναισθηματικά.
Μεγάλη προσοχή λοιπόν στο ποιους επιλέγουμε. Αξίζουμε δίπλα μας μόνο ανθρώπους αληθινούς που να τους αγαπάμε και να μας αγαπούν. Έτσι κυλά ωραία η ζωή!
ΣΠΥΡΟΣ ΣΤΑΘΑΤΟΣ
